Apollon Tapınağı
Hellenistik İon tapınağı; sütunları özgün taşlarıyla yeniden ayağa kaldırılıyor.

Gülpınar
İlyada'da geçen antik tapınak — Gülpınar'daki Apollon Smintheion, 'fare tanrısı' lakabının doğduğu 2. yüzyıl yapısı ve mozaik kalıntılarıyla açık hava müzesi.
Burası hepimizin — ve bizden sonrakilerin de. Ziyaretini tamamlarken çöplerini yanında götürmen, yapılara temas etmemen ve yangın riskine karşı dikkatli olman (sigara izmariti, açık alev) — yarınki ziyaretçiler için en büyük armağan.
Tapınağın altında Kalkolitik yerleşim; Troas’ın en eski köylerinden biri.
Homeros’un İlyada’sının açılışı, buradaki Apollon rahibi Khryses ile başlar.
Hellenistik İon tapınağı, Hermogenes okulunun etkisiyle inşa edilir.
Hamam, sarnıçlar ve su yapıları eklenir; kutsal alan gelişir.
Prof. Coşkun Özgünel (Ankara Üniv.) kazıları; sütunlar yeniden ayağa kaldırılıyor.
Açık hava kutsal alanı; tapınak, frizler ve su yapıları yürüyerek gezilir. Öne çıkanlar:
Hellenistik İon tapınağı; sütunları özgün taşlarıyla yeniden ayağa kaldırılıyor.
Tapınak frizlerinde İlyada sahneleri işlenmiş — Troas’ta eşi az bulunur.
Kehanetle ilişkilendirilen, bol ve berrak su kaynağı.
Alanın en iyi korunmuş yapısı; sarnıçlar ve su sistemleriyle.
Tapınağın altında ~7.000 yıllık Kalkolitik köy katmanı.
“Smintheus” eski bir dilde “fare” demektir. Rivayete göre bölgeye gelen yerleşimciler, gece farelerin deri yay kirişlerini kemirmesini bir kehanetin işareti sayıp burayı kutsal bildi. Apollon burada hem veba getiren hem de ondan koruyan tanrı olarak anılırdı.
Destanın açılışında, Apollon rahibi Khryses’in kızı Khryseis Agamemnon’a esir düşer; babası dua edince Apollon Yunan ordusuna veba salar. Bu sahnenin geçtiği Chryse, bugünkü Gülpınar’dır.
Antik kaynaklara göre heykeltıraş Skopas’ın yaptığı Apollon heykeli, ayağının altında bir fareyle betimlenirdi; fare motifi bölgenin antik sikkelerinde de görülür.
Hellenistik tapınağın altında, MÖ ~5000’e uzanan tarih öncesi bir köy bulundu — Troas’ın en eski yerleşimlerinden.
Kaynaklar: Turkish Archaeological News, Livius, Homeros — İlyada (1. Kitap).